Hoe een gezinsverblijfsvergunning in Turkije te verkrijgen
Voor buitenlandse onderdanen die hun leven in Turkije hebben opgebouwd naast een Turkse staatsburger of een legaal verblijvende buitenlander, is een stabiele juridische status van het grootste belang. De gezinsverblijfsvergunning is het formele mechanisme waarmee het Turkse recht in deze behoefte voorziet. Geregeld door Wet Nr. 6458 inzake Vreemdelingen en Internationale Bescherming, bekend als YUKK, stelt deze vergunning in aanmerking komende familieleden in staat om onder de juridische bescherming van een sponsorpersoon in Turkije te verblijven. Het is een van de meest aangevraagde verblijfsvergunningtypes in het Turkse vreemdelingenrecht, met name onder buitenlandse echtgenoten van Turkse staatsburgers.
Wat is een gezinsverblijfsvergunning?
Naar Turks recht is de gezinsverblijfsvergunning een verblijfsvergunning die wordt afgegeven aan de buitenlandse echtgenoot, minderjarige kinderen of afhankelijke kinderen van een in aanmerking komende sponsor. De vergunning is geen algemeen immigratievisum en verleent geen recht op arbeid. Het enige doel is het mogelijk maken dat in aanmerking komende familieleden rechtmatig in Turkije verblijven onder de bescherming van een gevestigd gezin. Artikel 34 van de YUKK definieert wie een dergelijke aanvraag mag sponsoren en wie er baat bij kan hebben, terwijl artikel 35 de specifieke voorwaarden vastlegt waaraan beide partijen moeten voldoen.
Wie kan een aanvraag indienen?
De gezinsverblijfsvergunning staat open voor een welomschreven en beperkte groep buitenlandse onderdanen. Ze kan worden verleend aan de buitenlandse echtgenoot van de sponsor, aan de minderjarige buitenlandse kinderen van de sponsor of diens echtgenoot, en aan afhankelijke meerderjarige kinderen die financieel afhankelijk zijn van de sponsor. In de Turkse immigratiepraktijk is het meest voorkomende scenario dat van een buitenlandse onderdaan die getrouwd is met een Turkse staatsburger en deze vergunning aanvraagt om legaal in het land te verblijven. Bij polygame huwelijken die worden erkend door het recht van een ander land, mag naar Turks recht slechts aan één buitenlandse echtgenoot een gezinsverblijfsvergunning worden verleend, hoewel kinderen uit alle huwelijken in aanmerking blijven komen.
Wie kan sponsor zijn?
Het concept van de sponsor, in het Turkse vreemdelingenrecht aangeduid als “destekleyici”, staat centraal in het systeem van de gezinsverblijfsvergunning. Een sponsor kan een Turkse staatsburger zijn, een houder van de Blauwe Kaart, een buitenlandse onderdaan met een geldige verblijfsvergunning in Turkije, of een persoon met de vluchtelingen- of subsidiairebeschermingsstatus.
Artikel 35 van de YUKK legt de voorwaarden vast waaraan een sponsor moet voldoen:
Het totale maandinkomen van de sponsor mag niet lager zijn dan het minimumloon, en het aandeel per gezinslid mag niet minder bedragen dan een derde van het minimumloon; de sponsor moet huisvesting bieden die voldoet aan de algemene gezondheids- en veiligheidsnormen en passend is voor het aantal gezinsleden; de sponsor moet een ziektekostenverzekering afsluiten die alle gezinsleden dekt; de sponsor mag in de vijf jaar voorafgaand aan de aanvraagdatum niet zijn veroordeeld wegens een strafbaar feit tegen de familieorde; de sponsor moet zijn ingeschreven in het adresregistratiesysteem; en de sponsor moet gedurende ten minste één jaar met een geldige verblijfsvergunning in Turkije hebben verbleven.
Deze vereiste verblijfsduur van één jaar voor buitenlandse sponsors vervalt in bepaalde situaties. Turkse staatsburgers die een buitenlandse echtgenoot sponsoren zijn hiervan vrijgesteld, evenals houders van verblijfsvergunningen voor wetenschappelijk onderzoek, Blauwe Kaart-houders en personen met een werkvergunning.
Voorwaarden voor de aanvrager
Naast de verplichtingen van de sponsor moet ook de buitenlandse onderdaan die de vergunning aanvraagt aan verschillende voorwaarden voldoen. De aanvraag moet worden ingediend voordat het huidige visum, de visumvrije verblijfsperiode of de bestaande verblijfsvergunning van de aanvrager verloopt. De aanvrager mag geen bedreiging vormen voor de openbare orde of veiligheid, moet legaal Turkije zijn binnengekomen en mag niet eerder onderworpen zijn geweest aan een uitwijzingsbevel of een inreisverbod. Beide echtgenoten moeten ten minste achttien jaar oud zijn. De Turkse immigratiebeveiligingsautoriteiten onderzoeken aanvragen met bijzondere aandacht op aanwijzingen dat een huwelijk uitsluitend is gesloten met het doel een verblijfsvergunning te verkrijgen en geen echte huwelijksrelatie weerspiegelt.
Vereiste documenten
Het samenstellen van een volledig en correct documentenpakket is een van de meest cruciale aspecten van de aanvraag. Van de aanvrager worden doorgaans de volgende documenten verlangd: een ondertekend aanvraagformulier voor de verblijfsvergunning, het originele paspoort samen met fotokopieën van de fotopagina en de inreisstempelpagina’s, twee biometrische foto’s die binnen de laatste zes maanden zijn genomen tegen een witte achtergrond, documenten die de familierelatie aantonen zoals een huwelijksakte of geboorteakte, een geldige particuliere ziektekostenverzekeringspolis die de gevraagde periode dekt, en bewijs van betaling van de verblijfsvergunningskosten.
De sponsor moet ook ondersteunende documentatie indienen, waaronder inkomensbewijs zoals loonstroken, bankafschriften of bedrijfsdocumenten afhankelijk van de aard van de werkzaamheden, een bewijs van verblijf in de vorm van een eigendomsakte of huurovereenkomst, een uittreksel uit het strafregister en bewijs van inschrijving in het Turkse adresregistratiesysteem. In het buitenland afgegeven documenten moeten voorzien zijn van een apostille en vergezeld gaan van een notarieel gewaarmerkte Turkse vertaling. Voor kinderen moeten ook geboorteakten zijn voorzien van een apostille, en de toestemming van de andere ouder is waar van toepassing vereist.
Met betrekking tot de ziektekostenverzekering geldt naar Turks recht een belangrijk onderscheid. Wanneer de sponsor een Turkse staatsburger is die verzekerd is bij de Sociale Verzekeringsinstelling (SGK), hoeven de buitenlandse echtgenoot en kinderen geen afzonderlijke particuliere ziektekostenverzekering af te sluiten. In alle andere gevallen moet de verzekering worden afgesloten bij een in Turkije werkende particuliere verzekeraar; in het buitenland afgegeven polissen worden niet aanvaard.
Het aanvraagproces
Aanvragen voor een gezinsverblijfsvergunning worden ingediend via het officiële e-ikamet-portaal van de Directie-Generaal voor Migratiebeheer. De aanvrager of een gemachtigde vertegenwoordiger logt in op het systeem, selecteert de categorie gezinsverblijfsvergunning, vult het aanvraagformulier volledig in en plant een afspraak bij de Provinciale Directie voor Migratiebeheer die overeenkomt met hun woonplaats in Turkije. Op de afspraakdatum moet de aanvrager persoonlijk verschijnen met alle vereiste documenten in originele vorm.
De verantwoordelijkheid voor de juistheid van alle in het systeem ingevoerde informatie berust volledig bij de aanvrager. Na indiening worden aanvragen beoordeeld binnen een maximale periode van negentig dagen. De verwerkingstijden in dichtbevolkte provincies zoals Istanbul zijn doorgaans langer, terwijl aanvragen ingediend in provincies met een kleinere buitenlandse bevolking over het algemeen sneller worden afgerond.
Duur en verlenging
Een gezinsverblijfsvergunning wordt telkens afgegeven voor een maximale periode van drie jaar, en de duur ervan mag onder geen enkele omstandigheid de resterende geldigheid van de eigen verblijfsvergunning van de sponsor overschrijden wanneer de sponsor een buitenlandse onderdaan is. Na het verstrijken kan de vergunning worden verlengd zonder dat de aanvrager Turkije hoeft te verlaten, mits aan alle in aanmerking komende voorwaarden wordt voldaan. Verlengingsaanvragen dienen bij voorkeur uiterlijk twee maanden voor het verstrijken van de huidige vergunning te worden ingediend. Ook de verlengingsperiode is beperkt tot drie jaar per aanvraag.
Door de vergunning verleende rechten
Het bezit van een gezinsverblijfsvergunning waarborgt het recht om gedurende de geldigheidsperiode rechtmatig in Turkije te verblijven en elimineert het risico van overschrijdingsboetes of uitzetting op immigratiegronden. Kinderen onder de achttien jaar mogen Turkse basis- en middelbare scholen bijwonen zonder dat zij een aparte studieverblijfsvergunning nodig hebben. De vergunning dient ook als opstap in langetermijnverblijfsplanning in Turkije. Buitenlandse onderdanen die ten minste drie jaar ononderbroken met een gezinsverblijfsvergunning in Turkije hebben gewoond, kunnen naar Turks recht een aanvraag indienen om over te stappen naar een kortetermijnverblijfsvergunning. Bovendien kan een buitenlandse echtgenoot van een Turkse staatsburger die ten minste drie jaar op deze basis heeft gewoond in aanmerking komen om de Turkse nationaliteit via huwelijk aan te vragen, afhankelijk van het voldoen aan de aanvullende voorwaarden van de Nationaliteitswet.
Weigering, intrekking en rechtsmiddelen
De Turkse immigratiebeveiligingsautoriteiten kunnen een gezinsverblijfsvergunning onder verschillende omstandigheden weigeren of intrekken. De meest voorkomende gronden zijn bewijs dat het huwelijk niet oprecht was, ontbinding van de familieband door echtscheiding of overlijden, het verblijf van de aanvrager buiten Turkije van meer dan honderdtachtig dagen binnen een vergunningsjaar, het niet langer voldoen aan de financiële of juridische vereisten door de sponsor, en het gebruik van de vergunning voor andere dan de aangegeven doeleinden.
Wanneer een negatieve beslissing wordt genomen, heeft de aanvrager zestig dagen vanaf de datum van kennisgeving om bij de bestuursrechter een vordering in te stellen tot vernietiging van de beslissing. Dezelfde termijn van zestig dagen geldt voor beslissingen die een verlenging weigeren of een bestaande vergunning intrekken. Juridische vertegenwoordiging is in dergelijke procedures sterk aan te raden gezien het technische karakter van het Turkse bestuursrecht.
Vergunninghouders die hun woonplaats binnen Turkije naar een andere provincie verplaatsen, zijn ook onderworpen aan een meldingsplicht: de nieuwe provinciale Directie voor Migratiebeheer moet binnen twintig werkdagen na de verhuizing worden geïnformeerd, en een nieuwe vergunningskaart met het bijgewerkte adres wordt uitgegeven voor de reeds betaalde resterende periode zonder extra kosten.
Voor meer hulp of advies over deze kwestie kunt u contact met ons opnemen.
