Arbeidsvergunning in Turks Recht Vereisten voor Buitenlanders
Het Turkse rechtsstelsel verplicht buitenlandse onderdanen die in Turkije willen werken, voorafgaand een arbeidsvergunning te verkrijgen. Deze verplichting vloeit voort uit de Wet Internationaal Arbeidspotentieel (Wet nr. 6735), die op 13 augustus 2016 in werking is getreden. De wet vormt de centrale regelgeving voor de toelating van buitenlandse werknemers op de Turkse arbeidsmarkt en stelt zowel voor werknemers als werkgevers concrete juridische voorwaarden. Werken zonder deze vergunning is wettelijk verboden en leidt tot bestuursrechtelijke sancties voor zowel de werknemer als de werkgever.
Wettelijk Kader
De arbeidsvergunning wordt door het Ministerie van Arbeid en Sociale Zekerheid afgegeven op basis van het internationaal arbeidspotentieelbeleid dat door de overheid wordt vastgesteld. Artikel 10, eerste lid, van Wet nr. 6735 bepaalt:
Bij een positieve beoordeling van de aanvraag wordt aan de buitenlander, voor zover de duur van de arbeids- of dienstovereenkomst dit toestaat, een arbeidsvergunning verleend voor een specifieke functie bij een bepaalde werkgever of instelling, voor een eerste periode van ten hoogste één jaar.
De vergunning heeft tegelijkertijd de rechtskracht van een verblijfsvergunning, wat betekent dat houders van een arbeidsvergunning geen afzonderlijke verblijfsvergunning hoeven aan te vragen zolang de arbeidsvergunning geldig is. Dit is een belangrijk praktisch voordeel binnen het Turkse recht voor buitenlandse werknemers.
Voorwaarden voor de Werkgever
De werkgever dient aan een aantal strikte criteria te voldoen voordat een arbeidsvergunning kan worden aangevraagd. In de eerste plaats geldt dat de onderneming ten minste vijf Turkse staatsburgers als verzekerde werknemer in dienst moet hebben. Voor elke extra buitenlandse werknemer die in dienst wordt genomen, moet dit ratio worden gehandhaafd, wat betekent dat bij twee buitenlandse werknemers ten minste tien Turkse staatsburgers in dienst moeten zijn. Wanneer de buitenlander tevens aandeelhouder is van het bedrijf, dient aan dit vereiste te zijn voldaan gedurende de laatste zes maanden van het eerste jaar waarvoor de vergunning is verleend.
Voorts dient de onderneming te beschikken over een volgestort aandelenkapitaal van ten minste 100.000 Turkse lira. Daarnaast wordt bij de beoordeling van de aanvraag rekening gehouden met de financiële gezondheid van de werkgever, waaronder de netto-omzet en de economische activiteit van de onderneming. Wanneer de netto-omzet van de werkgever over het afgelopen jaar 50.000.000 Turkse lira of meer bedraagt, is het werkgelegenheidsvereiste van vijf Turkse werknemers per buitenlander niet van toepassing voor de eerste vijf buitenlandse werknemers.
Voorwaarden voor de Buitenlandse Werknemer
Voor de buitenlandse werknemer zelf gelden eveneens specifieke vereisten. Wanneer de aanvraag vanuit Turkije wordt ingediend, dient de betrokkene te beschikken over een geldige verblijfsvergunning met een resterende geldigheid van ten minste zes maanden. Bij een aanvraag vanuit het buitenland dient de buitenlander zich te wenden tot een Turks consulaat of ambassade in het land van verblijf of van nationaliteit, waarna de werkgever met het verkregen referentienummer de officiële aanvraag indient bij het Ministerie.
De arbeidsvergunning wordt altijd afgegeven voor de specifieke functie en de specifieke werkplek waarvoor de aanvraag is gedaan. Een wijziging van werkgever vereist derhalve een nieuwe aanvraag. De aan de buitenlandse werknemer te betalen vergoeding dient in overeenstemming te zijn met de minimumnormen die per beroepsgroep zijn vastgesteld, en wordt beoordeeld aan de hand van het geldende minimumloon op het moment van de aanvraag.
Voor bepaalde sectoren geldt bovendien een verplichting tot het verkrijgen van een voorafgaande toestemming van een vakministerie. Artikel 10, vijfde lid, van Wet nr. 6735 stelt dat voor gezondheidszorg en onderwijs toestemming respectievelijk van het Ministerie van Volksgezondheid en het Ministerie van Nationaal Onderwijs vereist is. Voor academische posities aan instellingen voor hoger onderwijs is de Raad voor Hoger Onderwijs bevoegd.
Soorten Arbeidsvergunningen
Het Turkse recht onderscheidt drie hoofdtypen van arbeidsvergunningen. De tijdelijke arbeidsvergunning wordt afgegeven voor een eerste periode van maximaal één jaar. Artikel 10, tweede lid, van Wet nr. 6735 bepaalt:
Bij een positieve beoordeling van de verlengingsaanvraag wordt aan de buitenlander, verbonden aan dezelfde werkgever, bij de eerste verlenging een vergunning verleend voor ten hoogste twee jaar; bij volgende verlengingen voor ten hoogste drie jaar.
De onbepaalde-tijdarbeidsvergunning staat open voor buitenlanders die beschikken over een langetermijnverblijfsvergunning of die ten minste acht jaar rechtmatig in Turkije hebben gewerkt. Artikel 10, derde lid, bepaalt echter uitdrukkelijk dat het voldoen aan de vereisten de buitenlander geen absoluut recht op deze vergunning verleent; de toekenning berust op een discretionaire beoordeling door het Ministerie. De houder van een onbepaalde-tijdarbeidsvergunning geniet dezelfde rechten als de houder van een langetermijnverblijfsvergunning en heeft, met uitzondering van kiesrecht, recht op ambtenaarschap en militaire dienstplicht, in beginsel dezelfde rechten als Turkse staatsburgers.
De zelfstandige arbeidsvergunning ten slotte biedt buitenlanders de mogelijkheid om als zelfstandige op eigen naam en rekening in Turkije actief te zijn. Deze vergunning wordt voor bepaalde tijd verleend en vereist dat de aanvrager aan bijzondere voorwaarden voldoet met betrekking tot opleiding, beroepservaring en economische bijdrage.
Aanvraagprocedure en Termijnen
De aanvraag wordt door de werkgever elektronisch ingediend via het e-İzin-systeem van het Ministerie van Arbeid en Sociale Zekerheid. De buitenlandse werknemer zelf kan geen aanvraag indienen; de werkgever treedt steeds op als de aanvrager. Bij een aanvraag vanuit het buitenland beschikt de werkgever over dertig dagen na afgifte van het referentienummer door het consulaat om de aanvraag in te dienen. Zonder tijdige indiening vervalt het referentienummer en dient de procedure opnieuw te worden gestart.
Het Ministerie streeft ernaar de aanvraag binnen dertig werkdagen af te handelen. Wanneer de vergunning wordt verleend aan een buitenlander die zich buiten Turkije bevindt, dient deze binnen zes maanden na de verlening Turkije in te reizen. Verlenging van een bestaande arbeidsvergunning dient uiterlijk zestig dagen vóór het verstrijken van de geldigheidsduur te worden aangevraagd; een aanvraag na het verstrijken van de termijn wordt niet in behandeling genomen.
Rechtsgevolgen bij Overtreding
Het werken zonder geldige arbeidsvergunning heeft zowel voor de buitenlandse werknemer als voor de werkgever ernstige juridische consequenties binnen het Turkse rechtsstelsel. Beiden kunnen worden onderworpen aan bestuursrechtelijke geldboetes. Bovendien kan de buitenlandse werknemer worden uitgezet en een inreisverbod worden opgelegd. De werkgever is in dat geval tevens aansprakelijk voor de kosten van uitzetting en repatriëring.
Wanneer een arbeidsvergunning verstrijkt en niet tijdig wordt verlengd, heeft de buitenlandse werknemer een nalopende termijn van tien dagen om een verblijfsvergunning aan te vragen en zijn of haar rechtmatig verblijf te continueren. Wordt ook die termijn overschreden, dan kan uitzetting volgen. Beschikt de buitenlander echter naast de arbeidsvergunning ook over een afzonderlijke verblijfsvergunning, dan blijft het rechtmatig verblijf door die verblijfsvergunning gewaarborgd, ook indien de arbeidsvergunning komt te vervallen.
Bijzondere Categorieën
Het Turkse recht voorziet in een aantal bijzondere regelingen voor specifieke categorieën buitenlanders. Buitenlanders die gehuwd zijn met een Turks staatsburger, kunnen in aanmerking komen voor vrijstelling van de arbeidsvergunningsverplichting. Vreemdelingen die internationale bescherming hebben aangevraagd of aan wie de status van voorwaardelijk vluchteling is verleend, kunnen zes maanden na de datum van hun beschermingsaanvraag een arbeidsvergunning aanvragen. Buitenlandse studenten die zijn ingeschreven aan een Turkse instelling voor hoger onderwijs kunnen, na het eerste studiejaar, een arbeidsvergunning aanvragen; studenten in de voor- en bacheloropleiding mogen uitsluitend parttime werken, terwijl voor postdoctorale studenten geen beperking geldt.
Een aparte en bijzondere regeling geldt voor houders van de zogenoemde Turquoise Card (Turkuaz Kart), een verblijfs- en arbeidsvergunning voor hooggekwalificeerde buitenlandse arbeidskrachten en investeerders. Deze kaart verleent de houder een permanent recht op arbeid en verblijf in Turkije en staat open voor buitenlanders die als gekwalificeerde arbeidskracht of gekwalificeerde investeerder worden aangemerkt op grond van criteria als opleidingsniveau, wetenschappelijke bijdrage, omvang van de investering of het gecreëerde werkgelegenheidsvolume.
Voor meer hulp of advies over deze kwestie kunt u contact met ons opnemen.
